Eskinita


Binabaybay ko ang maliit na pinitak,

Paglagpas ng sementeryo, aking tinatahak,

Makipot, nakakakilabot,

Sa takipsilim

Kadilima’y pumapalibot.

Umaambon pa kasi

Malamig na hangi’y dumadampi.

Papalapit na ako sa malaking puno ng balite

May maligno daw, dapat magpasintabi

May nagpapakita pang white lady

Ba’t naman kasi iniwan ako ni ate.

Nag-umpisang tumayo ang balahibo ko sa batok

Parang may sumusunod sa akin

Pagtapat ko sa puno ng sampalok

Nakita ko ang sarili ko, galit na nakatingin!

Kapag pala sobra ang takot mo

Hindi ka makakakilos, hihinto ang iyong mundo

Nagkatitigan kami ng aking hunyango

Hanggang sa dilim, siya ay naglaho.

Dalawampu’t limang taon na ang nakaraan

Ang karanasan ko’y parang kahapon lamang

Sa paglaki ko alam kong kasama ko lang siya

At minsan, naglakas loob sa aki’y magpakita.

Advertisements

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s